Ontdekken van gevoelens

Antwoorden op de vijf meest gestelde vragen over gevoelens:

Hoe weten mensen dat ze homo of lesbisch zijn?


Als je vaak fantaseert over iemand van hetzelfde geslacht, verliefd wordt op iemand van hetzelfde geslacht en zou willen vrijen met iemand van hetzelfde geslacht, dan is het waarschijnlijk dat je homoseksueel bent.

Sommige jongens en meiden weten het zeker. Ze ontdekken het bijvoorbeeld doordat ze een homoseksuele juf of meester hebben, of iets op tv zien waarin ze zichzelf herkennen. Ze weten: ik ben ook zo. Dat betekent nog niet dat ze dat moeten vertellen aan de buitenwereld. Zie: Als iemand homoseksueel is, moet hij of zij het dan altijd zeggen?

Sommige mensen doen er jaren over om te kiezen voor hun gevoelens. Soms omdat ze het zelf lastig vinden, of omdat ze denken dat hun omgeving het niet zal accepteren. Of omdat ze de gevoelens niet herkennen. Ze hebben al langer het gevoel dat ze anders zijn, maar kunnen niet uitleggen waardoor dat komt.

Verliefdheid en seksuele gevoelens kunnen tijdens je leven veranderen. En er zijn ook mensen die op mensen van beide geslachten vallen: zij zijn biseksueel.

Wat voelen mensen als ze erachter komen dat ze homo of lesbisch zijn? 

Dat is persoonlijk. Sommige jongeren vinden het niks bijzonders. Ze wisten het altijd al. Voor hen is het: 1 + 1 = 2.

Anderen zijn blij omdat ze eindelijk zichzelf kunnen zijn. Er valt een last van hun schouders. Jongens hoeven niet meer te doen alsof ze op meisjes vallen en andersom. Ze ontmoeten anderen, maken nieuwe vrienden en slaan lekker aan het feesten.

Maar het kan ook heel verwarrend zijn. Door deze gevoelens voelen sommige homo’s en lesbo’s zich ‘anders’ dan de meeste mensen om zich heen. Ze zijn bang dat hun omgeving het niet accepteert of vinden het zelf lastig dat hun leven niet volgens de bekende paden zal verlopen. Ze horen er niet meer bij, denken ze.

Veel jongeren met homoseksuele gevoelens doorlopen zelf een acceptatieproces. Ze moeten wennen aan het idee dat ze met een andere jongen of een ander meisje een relatie zullen aangaan. Dat is logisch, want de norm is hetero. Ze hebben altijd geleerd dat mannen met vrouwen samen zijn en andersom. Daarom kunnen ze schrikken van hun gevoelens of ervoor weglopen.

Acceptatie kost tijd. Mocht jij homoseksuele gevoelens hebben, neem dan de tijd. Je moet gewoon even wennen. Belangrijk is om uiteindelijk je gevoelens wel te accepteren. Als je ze wegstopt of ervoor wegloopt, verdwijnen ze niet. Sterker nog, je kunt er heel ongelukkig van worden, lichamelijke klachten van krijgen, of vluchten in een heterorelatie waarin je een ander ook ongelukkig maakt.

Of iemand het wel of niet van zichzelf accepteert, hangt ook af van de reacties uit de omgeving. Je gevoelens zijn moeilijker te accepteren als je weet dat bijvoorbeeld je moeder er erg verdrietig over zal zijn. Het moment dat iemand aan zijn of haar omgeving vertelt over zijn of haar homoseksuele gevoelens, wordt coming out genoemd. Iemand is nooit verplicht om anderen over zijn of haar gevoelens te vertellen.

Barbara (19 jaar): ‘Een paar jaar wist ik al dat ik meer van meiden hield dan van jongens. Toch had ik altijd vriendjes maar dat duurde nooit zo lang. Ik dacht dat ik toen verliefd was, maar toen ik mijn vriendin leerde kennen, wist ik pas echt wat verliefd zijn was.’ [www.comingout.nl]

Zijn er tests die kunnen aantonen dat iemand homo of lesbisch is?

Er bestaan geen zelftests of quizen waar iemands seksuele voorkeur vanzelf uit komt rollen. Seksuele gevoelens zijn niet echt te testen. Gevoelens zijn niet absoluut: ze kunnen veranderen gedurende je leven.

Een man kan seksuele contacten hebben met andere mannen maar zichzelf geen homo noemen. Een vrouw kan wel eens met mannen vrijen maar toch lesbisch zijn. Het is dus niet objectief aan te tonen dat iemand homo of lesbisch is, omdat hij of zij dat zelf bepaalt.

In de afgelopen jaren zijn er wel verschillende onderzoeken uitgevoerd naar homoseksualiteit. Daarbij wordt onder meer gekeken naar fantasie, verlangen en gedrag:

  • Op wie word je verliefd?
  • Over wie fantaseer je?
  • Met wie zou je willen vrijen?
  • Met wie zou je een relatie willen?
  • Met wie heb je relaties gehad?

We noemen iemand homoseksueel of lesbisch als zijn of haar voorkeur bij al deze vragen uitgaat naar iemand van hetzelfde geslacht.

Op welke leeftijd ontdekken mensen dat ze homo of lesbisch zijn?

Dat kan verschillen. Sommige jongens en meiden voelden zich al heel jong ‘anders’ dan andere kinderen. De één is er op zijn vijftiende al uit, de ander na zijn dertigste. Een vaste leeftijd waarop iemand zeker weet of hij of zij gay of bi is, bestaat dus niet.

In de puberteit, dus ongeveer tussen 12 en 15 jaar, ontwikkelen jongeren hun seksuele gevoelens. Sommige jongeren komen er dan achter dat ze verliefd kunnen worden op iemand van hetzelfde geslacht. Dat betekent niet dat ze daar ook meteen iets mee doen. Veel pubers (homo of hetero) zijn verliefd op afstand, soms op iemand die ouder is, een leraar of lerares of een filmster.

Andere pubers experimenteren juist in deze periode met seks: ook meiden met meiden en jongens met jongens. Dat kan bij een experiment blijven. Maar het kan ook dat jongeren door zulke experimenten hun gevoelens voor iemand van hetzelfde geslacht ontdekken.

Er zijn ook pubers die hun homoseksuele gevoelens misschien wel kennen maar ze liever verborgen houden. Zeker zolang ze op school zitten. Het is niet makkelijk om er op school voor uit te komen dat je gay bent.

Max: ‘Zo rond mijn 13/14e leeftijdsjaar. Ik merkte dat ik jongens toch wel aantrekkelijk begon te gaan vinden en dat ik steeds meer aan jongens ging denken. Maar het mocht gewoon niet van mezelf. Wat zouden mijn familie, vrienden en kennissen wel niet van me vinden als ik ermee naar buiten zou komen? Ik negeerde mijn eigen homoseksualiteit. Ik prentte mezelf in dat het wel overging en dat ik gewoon een normale jongen was zoals alle andere jongens uit mijn klas. Maar nee, ik kon mijn gevoelens niet ontwijken ik moest het accepteren, anders zou ik geen leven hebben.’ [www.kamkrant.nl]

 

Hakima (26 jaar): ‘Ik was vijftien toen ik iedere ochtend in de tram op weg naar school een persoon zag waarvan ik niet wist of het een jongen of meisje was. Hoewel ik hem of haar nooit heb durven aanspreken, sloeg mijn hoofd op hol door deze persoon en ik wist dat er niets zou veranderen als het een meisje zou zijn. Op mijn achttiende was ik zeker van mijn homoseksualiteit. Ik voelde me seksueel aangetrokken tot mijn buurmeisje. Ik wilde haar knuffelen, strelen, zoenen en ik voelde me heerlijk toen we dat ook werkelijk deden.’ [Mijn geloof en mijn geluk, p. 39]
Ben (45 jaar): ‘Al op mijn 16e wist ik al dat ik homo was [..] maar pas op mijn 42e heb ik eindelijk de moed gehad om mijn ouders, broers, verdere familie en andere vrienden en kennissen het grote nieuws te vertellen! Na 26 jaar een geheim leven te hebben geleid, kon ik nu eindelijk mezelf zijn en me lekker voelen over hoe en wat ik was.’ [www.comingout.nl]

Kunnen hetero’s homo worden?

Ja. Mensen die zichzelf heteroseksueel noemen, kunnen zich aangetrokken voelen tot iemand van hetzelfde geslacht of wel eens fantaseren over homo- of lesbische seks. Ze kunnen halsoverkop verliefd worden op iemand van hetzelfde geslacht of na een heterorelatie een homo- of lesbische relatie aangaan. Andersom kunnen mensen die zichzelf als homoseksueel zien, ook heteroseksuele contacten hebben of hebben gehad.

Seksuele voorkeur staat niet voor iedereen vast. Sommige mensen die op mannen en vrouwen verliefd kunnen worden, noemen zich biseksueel.  Anderen hebben daar geen behoefte aan. Zij blijven zich misschien liever homo of hetero noemen, of veranderen van hetero in homo (of andersom).

Hetero’s kunnen schrikken van homoseksuele gevoelens. Omdat homoseksuele gevoelens minder geaccepteerd zijn dan heteroseksuele gevoelens, kunnen ze die gevoelens eerder wegstoppen. Aan de andere kant kan iemand die altijd open als homo of lesbo geleefd heeft, ook op intolerante reacties stuiten wanneer hij of zij een heterorelatie aangaat.

Elly (32 jaar): ‘Ik had nog een relatie met Frank, mijn vorige vriend, toen ik Lotte leerde kennen. Na een tijdje kon ik er niet meer omheen: ik was vreselijk verliefd op haar, en zij ook op mij. Dit betekende moeizame toestanden met Frank, die zich letterlijk en figuurlijk erg op zijn pik getrapt voelde: als ik nou nog verliefd was geworden op een andere man, vooruit, maar een andere vrouw... Hoe moest hij dáár nou mee concurreren? En: hoe kon een vrouw eigenlijk met hem concurreren?’ [Zij aan Zij, 2004-03, p. 37]
Bert (49 jaar): ‘We waren acht jaar getrouwd toen ik erachter kwam dat ik homoseksueel was. Een dubbelleven is niets voor mij en ik wilde niet dat ons huwelijk eraan ging, dus vertelde ik het aan mijn vrouw voordat ik “op avontuur” was gegaan. Ze was natuurlijk verdrietig. Achteraf gezien had ze het wel gevoeld. Maar we zagen geen reden om uit elkaar te gaan, daarvoor hadden we het te leuk samen. En nog steeds.’ [LINDA., 2004-03, p. 138]
Anja (28 jaar): ‘Al zolang als ik liefdesrelaties heb, heb ik die met vrouwen. Maar nu, op mijn 28e, ben ik volkomen onverwacht – in de eerste plaats voor mijzelf – verliefd geworden op een man. We zijn allebei zo verliefd dat we zelfs overwegen om te gaan samenwonen. Maar nu komt het! Je zou dus verwachten dat mijn moeder een gat in de lucht zou springen, omdat zij niet onder stoelen of banken steekt dat zij “best wel” moeite heeft met mijn geaardheid. Maar niets is minder waar. Ze vindt het maar raar dat ik nu “zogenaamd” iets voel voor een man. Sterker nog, ze denkt dat ik het alleen maar doe voor mijn omgeving. Je reinste onzin natuurlijk. Maar ook de reactie van mijn zogenaamde vriendinnen is verbijsterend: ze noemen mij een neplesbo.’ [Zij aan Zij, 2004-03, p. 37]

allesovergay